Prezydent Karol Nawrocki podpisał 9 października 2026 r. nowelizację dotyczącą komunikacji pracodawców ze związkami zawodowymi i radami pracowników. Przepisy rozszerzają dopuszczalne sposoby składania niektórych wniosków oraz przekazywania informacji. Obok papieru przewidują formę dokumentową lub elektroniczną. Zmiana dotyczy określonych czynności w zbiorowych stosunkach pracy, a jej stosowanie wymaga uwzględnienia zgody lub porozumienia stron.
Podpis potwierdziła Kancelaria Prezydenta. Treść ustawy i etapy wcześniejszych prac sprawdziliśmy w dokumentach Sejmu dotyczących druku 2801. Nowelizacja została uchwalona 4 września, a Senat 24 września nie wniósł poprawek. Tekst przewiduje wejście w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia, dlatego sam dzień podpisu nie wyznacza początku nowych zasad.
Co obejmuje elektroniczna komunikacja ze związkami zawodowymi?
W ustawie o związkach zawodowych zmieniono przepis odnoszący się do wniosku zarządu zakładowej organizacji związkowej, po którego otrzymaniu następuje powiadomienie w terminie siedmiu dni. Wniosek może mieć postać pisemną, dokumentową lub elektroniczną. Ustawodawca poszerza tu dostępne formy, zamiast uzależniać tę czynność wyłącznie od papierowego dokumentu.
Dodano również rozwiązanie pozwalające pracodawcy i organizacji związkowej uzgodnić w układzie zbiorowym pracy albo porozumieniu przekazywanie wskazanych informacji w formie dokumentowej lub elektronicznej. Nowy przepis odsyła do konkretnych obowiązków informacyjnych. Nie ustanawia zasady, że każda korespondencja związkowa może od tej chwili odbywać się dowolnym kanałem.
To rozróżnienie ma praktyczne znaczenie. Możliwość użycia nowej formy przy jednym wniosku nie oznacza automatycznie takiej samej możliwości przy innym zawiadomieniu. Zakład pracy powinien przyporządkować ustalenia do czynności wymienionych w ustawie. Ogólne hasło o cyfryzacji dialogu społecznego nie zastępuje treści poszczególnych przepisów.
Rada pracowników musi zaakceptować sposób przekazania informacji
Druga część nowelizacji dotyczy ustawy o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji. Rada pracowników będzie mogła składać wskazany w ustawie wniosek również w formie dokumentowej lub elektronicznej. Przepisy rozszerzają także katalog kwestii, które strony mogą uregulować w swoim porozumieniu, o formę wniosku oraz przekazania informacji.
Pracodawca może przekazywać informacje na piśmie albo w formie dokumentowej lub elektronicznej. Wybór wymaga jednak uprzedniej akceptacji rady pracowników. Nie jest to uprawnienie do jednostronnego narzucenia jej nowego sposobu kontaktu. Warunek akceptacji znajduje się w tekście ustawy, a nie jedynie w politycznej deklaracji o celu deregulacji.
Pozostaje też wymóg takiego terminu i zakresu informacji, aby rada mogła poznać sprawę, przeanalizować materiał i przygotować się do konsultacji w sytuacjach wskazanych w przepisie. Zmiana nośnika nie zastępuje więc obowiązku dostarczenia użytecznej informacji. Plik wysłany szybko może nadal nie wystarczyć, jeżeli nie pozwala zrozumieć kwestii podlegającej konsultacji.
Mniej papieru nie rozstrzyga jakości dialogu w firmie
Kancelaria Prezydenta opisuje cel reformy jako uproszczenie i przyspieszenie komunikacji. To zamierzony rezultat regulacji. Z dostępnych dokumentów nie wynika jeszcze pomiar czasu oszczędzonego przez przedsiębiorstwa ani liczba organizacji, które przejdą na nowe rozwiązania. Takie efekty będzie można oceniać dopiero po rozpoczęciu stosowania ustawy.
Redakcyjnie można wskazać kilka warunków użytecznego wdrożenia: jasne ustalenie adresatów, możliwość odtworzenia przekazanego materiału oraz sprawdzenie, czy obie strony mają do niego dostęp. Są to praktyczne kryteria oceny komunikacji, a nie dodatkowe obowiązki ustanowione w tej nowelizacji. Nie przedstawiamy ich jako wymagań, które ustawodawca dopisał do każdego rodzaju korespondencji.
Przykładowo uzgodniony dokument elektroniczny może ułatwić pracę przedstawicielom pracowników znajdującym się w różnych miejscach. Nie rozwiązuje jednak sam sporu o to, czy informacja jest kompletna. Forma, treść oraz czas dostarczenia materiału pozostają odrębnymi pytaniami. Ocena jednej konkretnej czynności wymaga odniesienia do właściwego przepisu i ustaleń stron.
Od głosowania do początku obowiązywania nowych zasad
W głosowaniu sejmowym 4 września za całością projektu było 299 posłów, przeciw jeden, a 140 wstrzymało się. Po stanowisku Senatu ustawę przekazano prezydentowi do podpisu 24 września. Najnowszą zmianą w tej chronologii jest potwierdzenie podpisu z 9 października. Nie opisujemy więc projektu dopiero skierowanego do konsultacji, lecz ustawę po zakończeniu tego etapu prezydenckiego.
Kolejny punkt odniesienia stanowi ogłoszenie w Dzienniku Ustaw. To od niego przepis końcowy liczy czternaście dni. Bez ustalenia konkretnej daty ogłoszenia nie należy podawać kalendarzowego terminu obowiązywania na podstawie samego komunikatu kancelarii. Data uchwalenia, podpisu i wejścia w życie pełnią różne funkcje.
W praktyce porozumienie może porządkować sposób wymiany dokumentów, ale nie należy utożsamiać samego pliku PDF z każdą formą prawną wymienioną w ustawie. Treść nowelizacji nie ustanawia jednego obowiązkowego programu komputerowego dla wszystkich przedsiębiorstw ani nie wskazuje dostawcy oprogramowania, którego strony musiałyby wybrać.
Granice ustaleń o nowelizacji
Potwierdzone są podpis, treść regulacji i przebieg prac parlamentarnych. Nie ustaliliśmy w tym materiale daty ogłoszenia ani nie oceniamy skuteczności konkretnego firmowego porozumienia. Dokumenty opisują tę samą procedurę z perspektywy różnych organów, nie są niezależnym badaniem efektów reformy. Tekst wyjaśnia zmianę zasad komunikacji, bez rozszerzania jej na wszystkie obowiązki pracodawcy i przedstawicieli pracowników.
Źródła
Stan wiedzy: 10 października 2026 r. Wydarzenia i dokumenty zweryfikowane przed zapisaniem wpisu.
- Kancelaria Prezydenta, podpisanie trzech ustaw, 9 października 2026
- Sejm, przebieg prac nad drukiem 2801
- Sejm, tekst nowelizacji przekazany Senatowi
- Kancelaria Prezydenta, objaśnienie podpisanej ustawy
Źródła obrazów
Budynek Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przy ul. Nowogrodzkiej w Warszawie, fotografia z 2017 roku. Autor: Adrian Grycuk. Strona pliku w Wikimedia Commons. Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska. Bez zmian redakcyjnych. Dla części plików pobrano miniaturę Commons; techniczne rozmiary WordPressa pozostają objęte wskazaną licencją obrazu.




Dołącz do dyskusji