Na 30 kwietnia 2026 roku w gospodarce narodowej pracowało 15036,5 tys. osób. Było to o 0,3 procent mniej niż w ostatnim dniu kwietnia poprzedniego roku i o 0,2 procent mniej niż na koniec marca. GUS opublikował informację 24 września. Zestawienie dotyczy osób pracujących, liczonych jeden raz w pracy głównej. Nie jest liczbą wszystkich umów, pełnych etatów ani wskaźnikiem bezrobocia. Raport pokazuje też odmienne kierunki zmian w wybranych dużych sekcjach gospodarki.
GUS obejmuje osoby wykonujące pracę przynoszącą wynagrodzenie lub dochód. Wymienia między innymi pracowników najemnych, pracujących na własny rachunek wraz z pomagającymi członkami rodzin, osoby wykonujące pracę nakładczą, członków spółdzielni produkcji rolnej i duchownych pełniących obowiązki duszpasterskie. Zbiorowość jest więc szersza niż jedna kategoria osób zatrudnionych na umowę o pracę.
Każdy pracujący jest identyfikowany jeden raz, w pracy głównej. Osoba wykonująca dodatkową pracę nie powinna z tego powodu powiększać ogólnej liczby jako kolejny człowiek. Statystyka osób i statystyka umów mogą zatem dawać inne wartości. Różnica nie dowodzi sama w sobie błędu, jeśli zakres i jednostka liczenia zostały określone odmiennie w porównywanych źródłach.
Dane dotyczą pracujących w gospodarce narodowej mieszkających w Polsce lub za granicą. Nie są wyłącznie liczbą wszystkich dorosłych mieszkańców Polski wykonujących pracę w dowolnym kraju. To ważny warunek porównania z badaniem aktywności ekonomicznej ludności. Różne populacje oraz metody nie powinny być traktowane jako identyczne zestawienia tylko dlatego, że oba źródła używają słowa „praca”.
Najwięcej pracujących odnotowano w przetwórstwie przemysłowym:2716,2 tys., czyli 18,1 procent ogółu. Udział był o 0,2 punktu procentowego niższy niż rok wcześniej, ale nie zmienił się wobec końca marca. Udział branży i zmiana liczby pracujących to odrębne miary. Pierwsza zależy również od zmian w pozostałych częściach gospodarki. Nie należy zamieniać spadku udziału w taki sam procent spadku zatrudnienia.
Drugą sekcją był handel i naprawa pojazdów samochodowych:2123,3 tys. osób oraz 14,1 procent całej zbiorowości. Udział zmalał o 0,3 punktu procentowego w skali roku i pozostał taki sam jak miesiąc wcześniej. Nazwa sekcji obejmuje więcej niż sam handel detaliczny. Nie można więc przedstawiać całej tej liczby jako liczby pracowników sklepów spożywczych albo jednej konkretnej sieci sprzedaży.
Mężczyźni stanowili 52,5 procent pracujących, o 0,1 punktu procentowego mniej niż rok wcześniej i miesiąc wcześniej. To struktura zbiorowości, nie wskaźnik zatrudnienia wszystkich mężczyzn w kraju. Mianownik jest inny: obejmuje pracujących, a nie całą populację określonego wieku. Przeniesienie tego odsetka na wszystkich mieszkańców zmieniłoby pytanie, na które odpowiada raport.
Wśród sekcji przekraczających milion pracujących największy spadek roczny dotyczył rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa i rybactwa:4,4 procent. W handlu i naprawie pojazdów wyniósł 2,2 procent, a w przetwórstwie przemysłowym 1,6 procent. Zastrzeżenie o wybranych dużych sekcjach jest istotne. Nie przedstawiamy tego porównania jako rankingu każdego, nawet najmniejszego rodzaju działalności.
W administracji publicznej i obronie narodowej wraz z obowiązkowymi zabezpieczeniami społecznymi liczba wzrosła o 2,2 procent. W opiece zdrowotnej i pomocy społecznej wzrost wyniósł 1,9 procent, w edukacji 1,5 procent, a w budownictwie 0,1 procent. Są to szerokie sekcje klasyfikacji. Nie oznaczają, że każdy urząd, szpital, szkoła lub firma budowlana zwiększyły swoją załogę o dokładnie tę samą wartość.
Łączny niewielki spadek może więc współistnieć ze wzrostem w części dziedzin. Krajowa suma nie pokazuje jednak przyczyn poszczególnych zmian. GUS nie przypisuje w tym materiale całego ruchu jednemu wydarzeniu politycznemu ani jednej decyzji przedsiębiorców. Do takiej interpretacji potrzebne byłyby dodatkowe dane o przepływach, strukturze i warunkach działania konkretnych podmiotów.
Od danych za styczeń 2026 ograniczono tablice dołączane do informacji sygnalnej. Dane terytorialne są dostępne w Banku Danych Lokalnych, a szczegółowe cechy demograficzne mają być publikowane raz w roku według stanu na 31 grudnia. Brak danej w krótkim komunikacie nie oznacza więc automatycznie zaprzestania jej gromadzenia. Trzeba sprawdzić wskazany przez urząd kanał i częstotliwość udostępniania.
Raport opisuje też przejście z PKD 2007 do PKD 2025, trwające do końca 2026 roku. W tablicach wykorzystuje się między innymi klucze powiązań między klasyfikacjami. Porównanie nazw lub agregatów bez uwzględnienia tej zmiany może prowadzić do mylnego wniosku o strukturze gospodarki. Warto sprawdzać, według której wersji przygotowano daną tabelę, zamiast zakładać zgodność każdej pozycji.
Stan wiedzy na 12 października 2026 obejmuje opublikowane dane o końcu kwietnia. To nie pomiar liczby pracujących w październiku. Raport nie mierzy wszystkich zwolnień i przyjęć między dwoma datami ani nie określa przyczyn każdego odejścia. Osoby, umowy i etaty pozostają różnymi jednostkami. Potwierdzona jest zmiana liczby pracujących w określonym zakresie GUS oraz kierunki w wybranych dużych sekcjach, z uwzględnieniem metody i przejściowych zmian klasyfikacji.
Źródła
Stan wiedzy: 12 października 2026 roku. Dane statystyczne i zdjęcia odnoszą się do dat wskazanych w tekście.
Źródła obrazów
Układanie nawierzchni autostrady A1 w okolicy Łodzi w 2015 roku, ilustracja pracy w budownictwie; nie dokumentacja osób ze statystyki na 30 kwietnia 2026. Autor: Stevenlodz. Strona materiału źródłowego. Licencja: Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Zmniejszono rozdzielczość; bez dodatkowego kadrowania i retuszu. Otwarta licencja materiału pozostaje wskazana w atrybucji.
.jpg){kind=link}
Dołącz do dyskusji