Transportem kolejowym objętym głównym zestawieniem GUS przewieziono w 2025 roku 438,1 mln pasażerów, o 7,7 procent więcej niż rok wcześniej. Dodatkowo zagraniczni przewoźnicy przewieźli po polskich torach około miliona pasażerów, których działalności nie uwzględniono w dalszych analizach tej publikacji poza wskazaniem wartości. Raport udostępniono 30 września 2026. Wynik opisuje liczbę przewozów, nie 438 mln różnych ludzi. Jedna osoba korzystająca z pociągu wielokrotnie pojawia się w statystyce wielu podróży.
Na roczny wzrost wpłynęło zwiększenie przewozów z płatnymi biletami jednorazowymi o 9,1 procent i okresowymi o 1,6 procent. Są to dynamiki odmiennych kategorii. Nie należy ich dodawać, aby obliczyć łączny wzrost. Kategorie mają różną skalę i udział w całości. Wynik ogólny 7,7 procent pozostaje wartością podaną przez GUS dla właściwego zakresu badania.
Przewozy krajowe wzrosły o 7,8 procent. W ich ramach podróże pociągami regionalnymi zwiększyły się o 6,4 procent, a międzywojewódzkimi o 13,9 procent. To pokazuje, że nie każdy segment rozwijał się tak samo. Większy procent w jednym nie dowodzi, że przewieziono tam więcej ludzi niż w drugim. Do takiego porównania potrzebne byłyby wielkości bazowe, a nie same stopy zmian.
W komunikacji międzynarodowej wzrost wobec 2024 wyniósł 1,8 procent. W porównaniu z 2019 był znacznie większy:108,3 procent. Są to dwa różne horyzonty. Nie oznaczają sprzeczności, ponieważ odnoszą się do innych wartości początkowych. Zestawienie krótkiej i dłuższej perspektywy pozwala odróżnić ostatnią roczną zmianę od skali odbudowy i rozwoju względem okresu sprzed pandemii.
Ogólna liczba przewiezionych pasażerów była o 30,7 procent wyższa niż w 2019 roku. GUS opisuje 2025 jako pomyślny rok dla przewozów pasażerskich. Nie jest to jednak pomiar bieżącej frekwencji w październiku 2026. Do oceny kolejnego sezonu potrzebne są nowsze dane o odpowiednim zakresie. Data publikacji rocznika nie przesuwa samych podróży do roku, w którym opracowanie udostępniono.
Raport rozróżnia też klasy wagonów. Roczny wzrost liczby pasażerów był większy w pierwszej klasie:15,2 procent, niż w drugiej:7,6 procent. Ponownie jest to tempo, nie udział w całej frekwencji. Nie dowodzi, że pierwszą klasą podróżowała większość ludzi. Nie pozwala również ustalić ich dochodów ani motywów wyboru bez osobnego badania pasażerów i cen.
W 2025 roku pasażerowie przewieźli około dwóch milionów rowerów, a 76,8 procent tych przewozów odbyło się na podstawie biletów jednorazowych. Liczba rowerów nie jest dodatkową liczbą pasażerów do sumowania z 438,1 mln. Pokazuje natomiast osobny element wykorzystania kolei. Nie podaje pełnej liczby osób łączących podróż pociągiem z jazdą na rowerze ani długości takiej trasy.
Na koniec 2025 roku długość sieci wynosiła 19,7 tys. kilometrów, o dwa kilometry więcej niż wcześniej. W tym samym roku zmodernizowano 806 km torów szlakowych i głównych zasadniczych. Modernizacja istniejącego toru nie musi zwiększać długości sieci. Te liczby nie są więc sprzeczne i nie powinny być odejmowane od siebie jak dwa pomiary dokładnie tej samej czynności.
Zelektryfikowane linie stanowiły 62,9 procent eksploatowanych linii normalnotorowych i szerokotorowych. To udział długości linii w określonym zakresie, nie udział wszystkich podróży elektrycznymi pociągami. Ruch może rozkładać się nierównomiernie. Nie wyprowadzamy z tego procentu liczby pasażerów, którzy korzystali z określonego napędu, ani zużycia energii przez wszystkich przewoźników.
Czynnych było 1339 stacji, w tym 398 węzłowych, oraz 656 dworców. Stacja i dworzec nie są zamiennymi jednostkami. Zestawienia opisują różne elementy funkcjonowania infrastruktury. Łączne podanie obu nie tworzy liczby jednakowych obiektów. Przy lokalnej ocenie warto sprawdzić, czy chodzi o miejsce obsługi ruchu, budynek dla pasażerów czy konkretny punkt w sieci.
Liczba dworców przystosowanych do obsługi osób z niepełnosprawnościami wzrosła z 417 do 423. To konkretna zmiana zasobu odnotowana przez GUS. Nie oznacza, że wszystkie dworce osiągnęły identyczny standard lub że każda podróż między nimi jest bezbarierowa. Do takiej oceny potrzebne byłyby szczegóły peronów, dojścia, taboru i organizacji obsługi, których synteza nie przedstawia dla każdego miejsca.
Wzrost przewozów może współistnieć z problemami odczuwanymi na konkretnej trasie. Krajowa frekwencja nie mierzy punktualności, wygody przesiadki ani dostępności biletów każdego kursu. Nie wyjaśnia też automatycznie przyczyn zwiększenia ruchu. Raport przedstawia wyniki i zaplecze; sam nie dowodzi, że jeden program inwestycyjny albo jedna decyzja taryfowa odpowiada za całą zmianę.
Stan wiedzy na 12 października 2026 opiera się na raporcie GUS za 2025. Zachowujemy wyłączenie przewozów zagranicznych z dalszej analizy oraz różnicę między podróżami i unikalnymi osobami. Nie mamy w tym materiale dzisiejszego zestawienia kursów i jakości każdej trasy. Potwierdzony jest wzrost przewozów w badanym zakresie i zróżnicowanie ich dynamiki. Dostępność infrastruktury, jej modernizacja i frekwencja pozostają osobnymi wskaźnikami, które trzeba analizować łącznie, ale bez nieuprawnionego sumowania.
Źródła
Stan wiedzy: 12 października 2026 roku. Dane statystyczne i zdjęcia odnoszą się do dat wskazanych w tekście.
Źródła obrazów
Perony na stacji Kraków Główny w 2023 roku, ilustracja kolejowej infrastruktury pasażerskiej. Autor: Kgbo. Strona materiału źródłowego. Licencja: Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Zmniejszono rozdzielczość; bez dodatkowego kadrowania i retuszu. Otwarta licencja materiału pozostaje wskazana w atrybucji.
Dołącz do dyskusji